У.бр.189/2024

Уставен суд на
Република Северна Македонија
У.бр.189/2024
Скопје, 20.11.2024 година

 

Уставниот суд на Република Северна Македонија, во состав д-р Дарко Костадиновски, претседател на Судот и судиите Насер Ајдари, м-р Татјана Васиќ-Бозаџиева, д-р Јадранка Дабовиќ-Анастасовска, Елизабета Дуковска, д-р Осман Кадриу, Добрила Кацарска, д-р Ана Павловска-Данева и м-р Фатмир Скендер, врз основа на член 110 од Уставот на Република Северна Македонија, член 38 алинеја 1 и член 73 алинеја 3 од Актот на Уставниот суд на Република Северна Македонија („Службен весник на Република Северна Македонија” број 115/2024), на седницата одржана на 20 ноември 2024 година, донесе

Р Е Ш Е Н И Е

СЕ ОТФРЛА иницијативата за поведување постапка за оценување на уставноста и законитоста на Одлуката за измена и дополнување на Одлуката за давање на трајно користење на недвижни ствари на ЈП „Тетово Транспорт” – Тетово, број 08-12322/67 од 27.09.2023 година, донесена од Советот на Општина Тетово на седницата одржана на 30.05.2024 година, број 08-6682/6 од 30.05.2024 година, објавена во „Службен гласник на Општина Тетово” број 6/2024.

Образложение

I

Даријан Сотировски од Тетово, до Уставниот суд на Република Северна Македонија, поднесе иницијатива за поведување постапка за оценување на уставноста и законитоста на актот означен во диспозитивот на ова решение.

Според наводите во иницијативата, оспорената одлука е донесена без законски основ и со целосно игнорирање на Законот за користење и располагање со стварите во државна сопственост и со стварите во општинска сопственост. Ова од причини што Советот на Општина Тетово при донесувањето на оспорената одлука се повикал на член 36 став 1 точки 10. и 15. од Законот за локалната самоуправа, меѓутоа според овој член, совет на општина одлучува за начинот на располагање со сопственоста на општината и врши и други работи утврдени со закон, а градскиот стадион, не е сопственост на Општината за да се повикува и да го применува член 36 став 1 точка 10. од Законот за локалната самоуправа, туку недвижност во државна сопственост. Според подносителот, и точката 15. (врши и други работи утврдени со закон) од истиот член, не наоѓа своја примена за конкретниот случај, бидејќи јасно упатува дека другите работи коишто може да ги врши совет на општина, треба да се утврдени со закон, а работите коишто ги презел Советот на Општина Тетово во конкретниот случај, не се предвидени во ниту еден закон.

Во продолжението на иницијативата подносителот ги наведува измените и дополнувањата коишто Советот на Општината ги направил со сега оспорената одлука, образложувајќи ги причините за незаконитоста и на оваа одлука.

Имено, со член 2 од оспорената одлука, Советот извршил измена на насловот на претходно донесената одлука, со што таа повеќе не е „Одлука за давање на трајно користење на недвижни ствари на ЈП „Тетово Транспорт” – Тетово, туку „Одлука за давање на управување и одржување на недвижни ствари на ЈП „Тетово Транспорт” – Тетово.

Според подносителот, тоа е недозволиво бидејќи Општина Тетово е легален корисник на државниот имот – градски стадион во Тетово, и ова стварно право Општината го стекнала со Одлука на Владата донесена согласно со Законот за користење и располагање со стварите во државна сопственост и со стварите во општинска сопственост. Според член 2 точка 5 од овој закон, корисничкото право подразбира и налага непосредна употреба на доделените ствари на трајно користење, а според член 11 од истиот закон, корисникот е обврзан да обезбеди чување и заштита на недвижните ствари, нивно економично и соодветно користење и уредно и навремено извршување на обврските што произлегуваат од користењето на стварите. Корисничкото право на Општината, го вклучува и управувањето на градскиот стадион, како и обврската за одржување на истиот, па според подносителот, недозволиво е Советот на Општина Тетово како корисник на објектот да измислува правни категории и изрази како што е „пренесување на дел од стварно право” и коишто самиот закон не ги предвидува како можност, така што Општина Тетово како корисник на градскиот стадион, непосредно треба да го управува истиот, и самиот закон тоа го бара од корисникот, а не посредно. Според подносителот, Општината има свои јавни претпријатија кои може да ги задолжи да го чистат и хигиенски одржуваат стадионот, а околу потребните интервенции ѕидарски, молерофарбарски, занаетчиски и други работи, доколку Општината не располага со свои капацитети за реализација на истото, можела да набави надворешни услуги. Крајно, доколку Општината не може непосредно да го управува и одржува градскиот стадион на предвидените начини, требало да се обрати до Владата со барање да ѝ престане корисничкото право и истото да биде дадено на друго правно лице.

На крајот подносителот наведува дека Општината е упорна, спротивно на погоре наведениот закон, да го пренесе градскиот стадион на друго правно лице, односно целосно да се ослободи од стадионот за сметка на друго правно лице, а како што претходно тоа го сторила со пренесување на корисничкото право на ЈП „Транспорт Тетово”, меѓутоа соочена со видливо незаконито донесената одлука со која го пренесува корисничкото право на ЈП „Транспорт Тетово”, се обидела тоа да го стори и со изменување на таа одлука, со што сега не го пренесува корисничкото право, туку управувањето и одржувањето, нешто што Законот за користење и располагање со стварите во државна сопственост и со стварите во општинска сопственост, не предвидува, и е надвор од секоја правна логика. Наведува и дека намерата на Општината е стадионот да се руши, а другото правно лице да изгради нов.

Подносителот наведува дека не навлегува зошто е тоа погрешно и колку закони се прекршуваат со рушењето и градењето, но дека исклучиво се задржува само на законитоста на оспорената одлука бидејќи Општина Тетово ја нема надлежноста на Владата која може да утврди корисничко право, а доколку Општината и понатаму опстојува во таа насока, таа мора аргументирано да побара од Владата да утврди престанување на нејзиното корисничко право и истото да го даде на другото правно лице.

Од наведените причини подносителот предлага Уставниот суд да поведе постапка и да ја поништи Одлуката за измена и дополнување на Одлуката за давање на трајно користење на недвижни ствари на ЈП „Тетово Транспорт” – Тетово, број 08-12322/67 од 27.09.2023 година („Службен гласник на Општина Тетово” број 6/2024), како и да донесе решение за запирање на извршувањето на поединечните акти или дејствија што се преземени врз основа на оспорениот акт, поради можноста од настанување на тешко отстранливи последици.

II

На седницата Судот утврди дека оспорената Одлука за измена и дополнување на Одлуката за давање на трајно користење на недвижни ствари на ЈП „Тетово Транспорт” – Тетово, број 08-12322/67 од 27.09.2023 година, е донесена од Советот на Општина Тетово на седницата одржана на 30.05.2024 година, со број 08-6682/6 од 30.05.2024 година, објавена на 31.05.2024 година во „Службен гласник на Општина Тетово” број 6/2024.

III

Согласно со член 110 алинија 2 од Уставот на Република Северна Македонија, Уставниот суд на Република Северна Македонија одлучува за согласноста на другите прописи и на колективните договори со Уставот и со законите.

Според член 38 алинеја 1 од Актот на Уставниот суд, Уставниот суд ќе ја отфрли иницијативата ако не е надлежен да одлучува за барањето.

Со иницијативата се оспорува Одлуката за измена и дополнување на Одлуката за давање на трајно користење на недвижни ствари на ЈП „Тетово Транспорт” – Тетово, број 08-12322/67 од 27.09.2023 година, донесена од Советот на Општина Тетово на седницата одржана на 30.05.2024 година, број 08-6682/6 од 30.05.2024 година, објавена на 31.05.2024 година во „Службен гласник на Општина Тетово” број 6/2024.

Во член 1 од оспорената одлука се наведува дека со оваa одлука се врши измена и дополнување на Одлуката за давање на трајно користење на недвижни ствари на ЈП „Тетово Транспорт” – Тетово со бр.08-12322/67 од 27.09.2023 година, објавена во „Службен гласник на Oпштина Тетово” бр.15 објавен на 28.09.2023 година.

Во член 2 од оспорената одлука се наведува дека во Одлуката бр.08-12322/67 од 27.09.2023 година, се менува насловот и истиот ќе гласи: Одлука за давање на управување и одржување на недвижни ствари на ЈП „Тетово Транспорт”-Тетово.

Со член 3 од оспорената одлука се изменува член 1 став 1 од Одлуката бр.08-12322/67 од 27.09.2023 година, и истиот ќе гласи „Со оваа одлука, Општина Тетово на ЈП „Тетово Транспорт” – Тетово, му дава на управување и одржување на недвижни ствари, и тоа:”

Со член 4 од оспорената одлука, членовите 3 и 4 од Одлуката бр.08-12322/67 од 27.09.2023 година, се менуваат и истите ќе гласат:

„Член 2

Недвижните ствари од член 1 на оваа одлука со Одлука на Владата на РСМ се дадени во трајно користење на Општина Тетово.

Член 3

Недвижните ствари од член 1 на оваа одлука ќе ги одржува и управува ЈП „Тетово Транспорт” – Тетово.

ЈП „Тетово Транспорт” – Тетово е должна при одржувањето и управувањето со недвижите ствари од член 1 на оваа одлука да постапува согласно законските прописи.”

Во член 4 од оспорената одлука се наведува дека градоначалникот на Општина Тетово и директорот на ЈП „Тетово Транспорт” – Тетово ќе склучат договор со кој поблиску ќе ги уредат правата и обврските за недвижните ствари како и другите прашања во врска со функционирањето на просторот од член 1 на оваа одлука.

Во член 5 од оспорената одлука се наведува дека член 5 на на Одлуката бр.08-12322/67 од 27.09.2023 година, останува непроменет.

Во член 6 од оспорената одлука се наведува дека врз основа на член 109 од Деловникот на Советот на Општина Тетово, се задолжува општинската администрација да изготви пречистен текст на актот.

Со член 7 од оспорената одлука се утврдува нејзиното влегување во сила и дека ќе се објави во службеното гласило на Општина Тетово.

Подносителот на иницијативата ја оспорува уставноста и законитоста на предметната одлука, со наводи дека Советот на Општина Тетово нема законски основ да ја донесе истата, како што немал законски основ да ја донесе и Одлуката којашто се менува со сега оспорената. Во иницијативата укажува и на дејствија преземени од страна на надлежни институции во врска со предметниот случај.

Разгледувајќи ја содржината на оспорената одлука, Судот утврди дека со истата се вршат измени и дополнување на претходно донесена одлука којашто по својот карактер и содржина претставува поединечен, конкретен акт, со која се воспоставуваат правни односи inter partes, помеѓу Советот на Општина Тетово и ЈП „Тетово Транспорт” – Тетово, и со која се уредуваат права и обврски на давателот на недвижните ствари на трајно користење – Советот на Општина Тетово и примателот на недвижните ствари на трајно користење – ЈП „Тетово Транспорт” – Тетово.

Оспорениот акт, со кој се менува и дополнува претходно донесената одлука за давање на трајно користење, исто така по својот карактер и содржина претставува поединечен, конкретен акт, со која се воспоставуваат правни односи inter partes, помеѓу истите субјекти – Советот на Општина Тетово и ЈП „Тетово Транспорт” – Тетово, со тоа што со измените се регулираат правата и обврските помеѓу давателот на недвижните ствари на управување и одржување и примателот на тие ствари на управување и одржување.

Во надлежност на Уставниот суд, според член 110 алинеја 2 од Уставот, е да одлучува за согласноста на другите прописи и на колективните договори со Уставот и со законите.

Меѓутоа, не сите прописи можат да бидат предмет на оцена пред Уставниот суд.  Актите, со кои се воспоставуваат правни односи inter partes, не се предмет на оцена пред Уставниот суд, туку само прописите коишто ги содржат правните елементи коишто го определуваат прописот подобен за уставно-судска оцена, а тоа се прописите чие суштинско обележје е нивната општост изразена преку содржани општи норми на однесување коишто се однесуваат на неопределен број субјекти во правото, односно да уредуваат односи на субјектите во правото на општ начин и на неопределен број на субјекти во правото.

Од содржината на оспорената одлука јасно произлегува дека нејзиниот донесувач т.е. Советот на Општина Тетово одлучувал за конкретно прашање и за права и обврски помеѓу конкретни субјекти. Оспорениот акт, во таа смисла, иако формално-правно го содржи називот „одлука” што асоцира на пропис, сепак по својата содржина претставува поединечен акт. Тоа дотолку повеќе ако се има предвид дека оспорената одлука нема сопствен предмет на нормативно уредување на општествени односи, туку се однесува на еден конкретен правен факт – измена на претходно донесен поединечен, конкретен акт, во врска со недвижна ствар помеѓу истите конкретни субјекти во правото.

Оттука, според Судот, за да може еден правен акт да се смета за пропис подобен за уставно-судска оцена, нужно е на општ начин да уредува односи, односно нормите што тој ги содржи да се однесуваат на неопределен број правни субјекти и нивната примена да се однесува на сите правни случаи што ќе се појават во иднина во рамките на соодветните општествени односи.

Од изнесените причини, Судот утврди дека барањето со иницијативата излегува надвор од уставно утврдените надлежности на Уставниот суд, што е причина за отфрлање на иницијативата согласно со член 38 алинеја 1 од Актот на Уставниот суд.

IV

Врз основа на наведеното, Судот, со мнозинство гласови одлучи како во диспозитивот на ова решение.

 

ПРЕТСЕДАТЕЛ
на Уставниот суд на Република Северна Македонија,
д-р Дарко Костадиновски

* * *

Gjykata Kushtetuese e
Republikës së Maqedonisë së Veriut
U.nr. 189/2024
Shkup, 20.11.2024

 

Gjykata Kushtetuese e Republikës së Maqedonisë së Veriut, në përbërje të dr.Darko Kostadinovski, kryetar i Gjykatës dhe gjykatësve Naser Ajdari, mr.Tatjana Vasiq – Bozaxhieva, dr.Jadranka Daboviq – Anastasovska, Elizabeta Dukovska, dr.Osman Kadriu, Dobrilla Kacarska, dr.Ana Pavllovska – Daneva dhe mr.Fatmir Skender, në bazë të nenit 110 të Kushtetutës së Republikës së Maqedonisë së Veriut, nenit 38 alineja 1 dhe nenit 73 alineja 3 të Aktit të Gjykatës Kushtetuese të Republikës së Maqedonisë së Veriut (“Gazeta Zyrtare e Republikës së Maqedonisë së Veriut” numër 115/2024), në seancën e mbajtur më 20 nëntor të vitit 2024, miratoi

A K T V E N D I M

HIDHET POSHTË iniciativa për inicimin e procedurës për vlerësimin e kushtetutshmërisë dhe ligjshmërisë së Vendimit për ndryshimin dhe plotësimin e Vendimit për dhënien në shfrytëzim të përhershëm të sendeve të patundshme Ndërmarrjes Publike “Tetova Transport” – Tetovë, numër 08-12322/67 të datës 27.09.2023, të miratuar nga Këshilli i Komunës së Tetovës në seancën e mbajtur më 30.05.2024, numër 08-6682/6 të datës 30.05.2024, të botuar në “Gazetën Zyrtare të Komunës së Tetovës” numër 6/2024.

Arsyetim

I

Darian Sotirovski nga Tetova në Gjykatën Kushtetuese të Republikës së Maqedonisë së Veriut parashtroi iniciativë për inicimin e procedurës për vlerësimin e kushtetutshmërisë dhe ligjshmërisë së aktit të nënvizuar në dispozitivin e këtij aktvendimi.

Sipas pohimeve në iniciativë, vendimi i kontestuar është miratuar pa bazë ligjore dhe me injorim të plotë të Ligjit për Shfrytëzimin dhe Disponimin e Sendeve në Pronësi Shtetërore dhe Pronësi Komunale, për shkak se Këshilli i Komunës së Tetovës gjatë miratimit të vendimit të kontestuar është thirrur në nenin 36 paragrafi 1 pika 10 dhe 15 të Ligjit për Vetëqeverisje Lokale, ndërsa sipas këtij neni, këshilli në fjalë vendos mbi mënyrën e disponimit të pronës së komunës dhe kryen edhe punë të tjera të përcaktuara me ligj, mirëpo, stadiumi i qytetit nuk është pronë e komunës që të mund të thirret dhe të zbatojë nenin 36 paragrafi 1 pika 10 të Ligjit për Vetëqeverisje Lokale, por është send i patundshëm në pronësi të shtetit. Sipas parashtruesit, edhe pika 15 (kryen edhe punë të tjera të përcaktuara me ligj) e nenit të njëjtë nuk zbatohet në rastin konkret, sepse në të tregohet qartë se punët e tjera që mund t’i kryejë këshilli i komunës duhet të jenë të përcaktuara me ligj, ndërsa veprimet që ka ndërmarrë Këshilli i Komunës së Tetovës në rastin konkret, nuk janë të parapara me asnjë ligj.

Në vijim të iniciativës, parashtruesi i thekson ndryshimet dhe plotësimet që Këshilli i Komunës së Tetovës i ka bërë me vendimin e tanishëm të kontestuar, duke arsyetuar shkaqet e paligjshmërisë edhe të këtij vendimi.

Përkatësisht, me nenin 2 të vendimit të kontestuar, këshilli ka kryer edhe ndryshimin e titullit të vendimit paraprak të miratuar, me ç’rast ai më nuk është më “Vendimi për dhënien në shfrytëzim të përhershëm të sendeve të patundshme Ndërmarrjes Publike Tetova Transport – Tetovë”, por “Vendimi për dhënien në menaxhim dhe mirëmbajtje të sendeve të patundshme Ndërmarrjes Publike Tetova Transport – Tetovë”.

Sipas parashtruesit, kjo gjë është e palejueshme, sepse Komuna e Tetovës është shfrytëzuese ligjore e pronës shtetërore – stadiumit të qytetit në Tetovë dhe këtë të drejtë sendore, komuna e ka fituar me Vendimin e Qeverisë, të miratuar në përputhje me Ligjin për Shfrytëzimin dhe Disponimin e Sendeve në Pronësi Shtetërore dhe Pronësi Komunale. Sipas nenit 2 pika 5 të këtij ligji, e drejta e shfrytëzimit, nënkupton dhe detyron shfrytëzim të drejtpërdrejtë të sendeve të dhëna për shfrytëzim të përhershëm, ndërsa sipas nenit 11 të ligjit të njëjtë, shfrytëzuesi obligohet të sigurojë ruajtjen dhe mbrojtjen e sendeve të patundshme, shfrytëzimin e tyre në mënyrë ekonomike dhe përkatëse, si dhe kryerjen e rregullt dhe me kohë të detyrimeve që dalin nga shfrytëzimi i këtyre sendeve. E drejta e shfrytëzimit nga ana e komunës përfshin edhe menaxhimin e stadiumit të qytetit, si dhe detyrimin për mirëmbajtjen e tij, prandaj, sipas parashtruesit është e palejueshme që Këshilli i Komunës së Tetovës, si shfrytëzues i objektit të shpikë kategori dhe shprehje juridike siç është “transferim i një pjese të së drejtës sendore”, që vetë ligji nuk e parasheh si mundësi, sipas kësaj, Komuna e Tetovës si shfrytëzuese e stadiumit të qytetit, duhet ta menaxhojë atë në mënyrë të drejtpërdrejt, sepse kështu kërkohet edhe me vetë ligjin nga shfrytëzuesi, e jo ta menaxhojë atë në mënyrë të tërthortë. Sipas parashtruesit, Komuna ka ndërmarrjet e saja publike, të cilat mund t’i detyrojë ta pastrojnë dhe mirëmbajnë në mënyrë higjienike stadiumin, ndërsa sa i përket ndërhyrjeve të nevojshme lidhur me punët  muratore, lyerjen, zanatet dhe punët e tjera, nëse Komuna nuk kishte kapacitetet e saja për t’i realizuar këto, atëherë mund të siguronte edhe shërbime të jashtme. Më së fundi, nëse Komuna nuk është në gjendje ta menaxhojë dhe mirëmbajë drejtpërdrejt stadiumin e qytetit në mënyrat e parapara, atëherë duhet t’i drejtohet Qeverisë me kërkesë që t’i ndërpritet e drejta e shfrytëzimit dhe ajo t’i jepet një personi tjetër juridik.
Në fund, parashtruesi thekson se komuna këmbëngul, në kundërshtim me ligjin e lartpërmendur, ta transferojë stadiumin e qytetit te një person tjetër juridik, përkatësisht, të lirohet plotësisht nga stadiumi në favor të një personi tjetër juridik, ashtu siç kishte vepruar më herët duke ia transferuar të drejtën e shfrytëzimit Ndërmarrjes Publike “Transport Tetova”, mirëpo, e përballur me vendimin dukshëm të paligjshëm me të cilin ia transferonte të drejtën e shfrytëzimit NP “Transport Tetova” është përpjekur ta realizojë këtë edhe përmes ndryshimit të vendimit të lartshënuar, duke mos ia transferuar më të drejtën e shfrytëzimit, por menaxhimin dhe mirëmbajtjen, diçka që Ligji për Shfrytëzimin dhe Disponimin e Sendeve në Pronësi Shtetërore dhe Pronësi Komunale nuk e parasheh dhe bie ndesh me çdo logjikë juridike. Ai shton se qëllimi i komunës është që stadiumi të rrënohet ndërsa personi tjetër juridik të ndërtojë një stadium të ri.

Parashtruesi thekson se nuk thellohet në çështjen se pse kjo gjë është e gabuar dhe sa ligje shkelën me rrënimin dhe ndërtimin e stadiumit, por se përqendrohet posaçërisht te ligjshmëria e vendimit të kontestuar, sepse Komuna e Tetovës nuk e ka kompetencën e Qeverisë, e cila mund të përcaktojë të drejtën e shfrytëzimit dhe sipas tij, nëse Komuna vazhdon në këtë drejtim, në këtë rast ajo duhet të kërkojë në mënyrë të argumentuar nga Qeveria të përcaktohet ndërprerja e ushtrimit të së drejtës së saj dhe t’i jepet kjo e drejtë personit tjetër juridik.

Në bazë të arsyeve të lartpërmendura, parashtruesi propozon që Gjykata Kushtetuese të iniciojë procedurë dhe ta anulojë Vendimin për ndryshimin dhe plotësimin e Vendimit për dhënien në shfrytëzim të përhershëm të sendeve të patundshme Ndërmarrjes Publike “Tetova Transport” – Tetovë, nr.08-12322/67 të datës 27.09.2023 (“Gazeta Zyrtare e Komunës së Tetovës” nr.6/2024), si dhe të miratojë aktvendim për ndalimin e zbatimit të akteve ose veprimeve të posaçme që janë ndërmarrë në bazë të aktit të kontestuar, për shkak të mundësisë së shkaktimit të pasojave të cilat do të ishin vështirë për t’u korrigjuar.

II

Në seancë, Gjykata konstatoi se Vendimi i kontestuar për ndryshimin dhe plotësimin e Vendimit për dhënien në shfrytëzim të përhershëm të sendeve të patundshme Ndërmarrjes Publike “Tetova Transport” – Tetovë, numër 08-12322/67 të datës 27.09.2023 është miratuar nga Këshilli i Komunës së Tetovës në seancën e mbajtur më 30.05.2024, me numër 08-6682/6 të datës 30.05.2024 dhe është botuar më 31.05.2024 në “Gazetën Zyrtare të Komunës së Tetovës” numër 6/2024.

III

Sipas nenit 110 alineja 2 të Kushtetutës së Republikës së Maqedonisë së Veriut, Gjykata Kushtetuese e Republikës së Maqedonisë së Veriut vendos mbi përputhshmërinë e rregullave të tjera dhe të kontratave kolektive me Kushtetutën dhe ligjet.

Sipas nenit 38 alineja 1 të Aktit të Gjykatës Kushtetuese, Gjykata Kushtetuese do ta hedhë poshtë iniciativën nëse nuk është kompetente për të vendosur mbi kërkesën.

Me iniciativën kontestohet Vendimi për ndryshimin dhe plotësimin e Vendimit për dhënien në shfrytëzim të përhershëm të sendeve të patundshme Ndërmarrjes Publike “Tetova Transport” – Tetovë, numër 08-12322/67 i datës 27.09.2023, i miratuar nga Këshilli i Komunës së Tetovës në seancën e mbajtur më 30.05.2024, me numër 08-6682/6 të datës 30.05.2024, i botuar më 31.05.2024 në “Gazetën Zyrtare të Komunës së Tetovës” numër 6/2024.

Në nenin 1 të vendimit të kontestuar, përcaktohet se me këtë vendim bëhet ndryshimi dhe plotësimi i Vendimit për dhënien në shfrytëzim të përhershëm të sendeve të patundshme Ndërmarrjes Publike “Tetova Transport” – Tetovë, numër 08-12322/67, të datës 27.09.2023, të botuar në “Gazetën Zyrtare të Komunës së Tetovës” nr.15 më datë 28.09.2023.

Në nenin 2 të vendimit të kontestuar përcaktohet se në Vendimin nr.08-12322/67 të datës 27.09.2023 ndryshohet titulli si në vijim: “Vendim për dhënien në menaxhim dhe mirëmbajtje të sendeve të patundshme Ndërmarrjes Publike “Tetova Transport” – Tetovë”.

Me nenin 3 të vendimit të kontestuar ndryshohet neni 1 paragrafi 1 i Vendimit nr.08-12322/67 të datës 27.09.2023 si në vijim: “Me këtë vendim, Komuna e Tetovës i jep Ndërmarrjes Publike “Tetova Transport” – Tetovë menaxhimin dhe mirëmbajtjen e sendeve të patundshme, edhe atë:”

Me nenin 4 të vendimit të kontestuar, ndryshohen nenet 3 dhe 4 të Vendimit nr.08-12322/67 të datës 27.09.2023, si në vijim:

„Neni 2

Sendet e patundshme nga neni 1 i këtij vendimi, me Vendim të Qeverisë së RMV-së janë dhënë për shfrytëzim të përhershëm Komunës së Tetovës.

Neni 3

Sendet e patundshme nga neni 1 i këtij vendimi do t’i mirëmbajë dhe menaxhojë NP “Tetova Transport” – Tetovë.

NP “Tetova Transport” – Tetovë detyrohet që gjatë mirëmbajtjes dhe menaxhimit të sendeve të patundshme nga neni 1 i këtij vendimi të veprojë sipas rregullave ligjore.”

Në nenin 4 të vendimit të kontestuar theksohet se kryetari i Komunës së Tetovës dhe drejtori i NP “Tetova Transport” – Tetovë do të lidhin marrëveshje që do t’i rregullojë hollësisht të drejtat dhe detyrimet mbi sendet e patundshme, si dhe çështjet e tjera që lidhen me funksionimin e hapësirës nga neni 1 i këtij vendimi.

Në nenin 5 të vendimit të kontestuar theksohet se neni 5 i Vendimit nr.08-12322/67 të datës 27.09.2023 mbetet i pandryshuar.

Në nenin 6 të vendimit të kontestuar theksohet se në bazë të nenit 109 të Rregullores së Këshillit të Komunës së Tetovës, administrata e komunës detyrohet të përgatisë tekst të konsoliduar të aktit.

Në nenin 7 të vendimit të kontestuar përcaktohet hyrja e tij në fuqi dhe çështja se do të publikohet në Gazetën Zyrtare të Komunës së Tetovës.

Parashtruesi i iniciativës e konteston kushtetutshmërinë dhe ligjshmërinë e vendimit në fjalë, duke pretenduar se Këshilli i Komunës së Tetovës nuk ka pasur bazë ligjore për ta miratuar atë, ashtu siç nuk ka pasur bazë ligjore as për miratimin e Vendimit që ndryshohet me vendimin tanimë të  kontestuar. Në këtë iniciativë theksohen edhe veprimet e ndërmarra nga institucionet kompetente në lidhje me rastin në fjalë.

Duke e shqyrtuar përmbajtjen e vendimit të kontestuar, Gjykata konstatoi se me të bëhen ndryshime dhe plotësime të vendimit të miratuar paraprakisht, i cili, sipas karakterit dhe përmbajtjes së tij, përbën akt të posaçëm dhe konkret, me të cilin krijohen marrëdhënie juridike inter partes ndërmjet Këshillit të Komunës së Tetovës dhe NP “Tetova Transport” – Tetovë dhe me të cilin rregullohen të drejtat dhe detyrimet e ofruesit të sendeve të patundshme për shfrytëzim të përhershëm – Këshillit të Komunës së Tetovës dhe pranuesit të sendeve të patundshme për shfrytëzim të përhershëm – NP “Tetova Transport” – Tetovë.

Akti i kontestuar, me të cilin ndryshohet dhe plotësohet vendimi i miratuar paraprakisht për dhënien në shfrytëzim të përhershëm, po ashtu, sipas karakterit dhe përmbajtjes së tij, përbën akt të posaçëm dhe konkret, me të cilin krijohen marrëdhënie juridike inter partes ndërmjet subjekteve të njëjta – Këshillit të Komunës së Tetovës dhe NP “Tetova Transport” – Tetovë, ndërsa me ndryshimet rregullohen të drejtat dhe detyrimet ndërmjet ofruesit të sendeve të patundshme për menaxhim dhe mirëmbajtje dhe pranuesit të këtyre sendeve për menaxhim dhe mirëmbajtje.

Sipas nenit 110 alineja 2 të Kushtetutës, në kompetencë të Gjykatës Kushtetuese është të vendosë për pajtueshmërinë e rregullave të tjera dhe marrëveshjeve kolektive me Kushtetutën dhe ligjet.

Megjithatë, jo të gjitha aktet juridike mund të jenë lëndë e  vlerësimit para Gjykatës Kushtetuese. Aktet me të cilat krijohen marrëdhëniet juridike inter partes nuk janë lëndë e vlerësimit para Gjykatës Kushtetuese, por vetëm rregullat që përmbajnë elementet juridike që e përcaktojnë rregullin si të përshtatshëm për vlerësim kushtetues dhe ligjor, ndërsa këto janë ato rregulla, tipari thelbësor i të cilave është karakteri i tyre i përgjithshëm, i shprehur përmes normave të përgjithshme të sjelljes që u referohen një numri të pacaktuar subjektesh juridike, përkatësisht që rregullojnë marrëdhëniet juridike në mënyrë të përgjithshme dhe për një numër të pacaktuar subjektesh juridike.

Nga përmbajtja e vendimit të kontestuar duket qartë se organi që e ka miratuar atë, përkatësisht Këshilli i Komunës së Tetovës ka vendosur për një çështje konkrete dhe për të drejtat dhe detyrimet ndërmjet subjekteve konkrete. Akti i kontestuar, në këtë kuptim edhe pse në mënyrë formale dhe juridike mban emërtimin “vendim”, që mund të sugjerojë rregull, megjithatë sipas përmbajtjes së tij përbën akt të posaçëm. Kjo është edhe më dukshme po të merret parasysh se vendimi i kontestuar nuk përmban lëndë më vete të rregullimit normativ të marrëdhënieve shoqërore, por i referohet një fakti konkret e juridik – ndryshimi i një akti të mëparshëm të posaçëm e konkret, që lidhet me sendin e patundshëm ndërmjet subjekteve të njëjta konkrete juridike.

Si rrjedhojë, sipas Gjykatës, që një akt juridik të mund të konsiderohet rregull i përshtatshëm për vlerësim kushtetues e gjyqësor është e domosdoshme që ai të rregullojë marrëdhëniet në mënyrë të përgjithshme, përkatësisht normat që i përmban t’u referohen një numri të pacaktuar subjektesh juridike, si dhe zbatimi i tyre të vlejë për të gjitha rastet juridike që mund të paraqiten në të ardhmen në kuadër të marrëdhënieve përkatëse shoqërore.

Për këto arsye, Gjykata konstatoi se kërkesa e parashtruar me iniciativën e lartpërmendur është jashtë kompetencave të përcaktuara kushtetuese të Gjykatës Kushtetuese, me ç’rast është edhe shkaku për hedhjen poshtë të kësaj iniciative në përputhje me nenin 38 alineja 1 të Aktit të Gjykatës Kushtetuese.

IV

Në bazë të lartpërmendurës, Gjykata me shumicë votash vendosi si në dispozitivin e këtij aktvendimi.

 

KRYETAR
i Gjykatës Kushtetuese të Republikës së Maqedonisë së Veriut,
dr.Darko Kostadinovski