Уставен суд на
Република Северна Македонија
У.бр.209/2023
Скопје, 03.07.2024 година
Уставниот суд на Република Северна Македонија, во состав д-р Дарко Костадиновски, претседател на Судот и судиите Насер Ајдари, м-р Татјана Васиќ-Бозаџиева, д-р Јадранка Дабовиќ-Анастасовска, Елизабета Дуковска, д-р Осман Кадриу, Добрила Кацарска, д-р Ана Павловска-Данева и м-р Фатмир Скендер, врз основа на член 110 од Уставот на Република Северна Македонија, член 28 алинеја 1 и член 71 од Деловникот на Уставниот суд на Република Северна Македонија („Службен весник на Република Македонија” бр.70/1992 и „Службен весник на Република Северна Македонија” бр.202/2019, 256/2020 и 65/2021), на седницата одржана на 03.07.2024 година, донесе
Р Е Ш Е Н И Е
СЕ ОТФРЛА иницијативата за поведување постапка за оценување на уставноста на член 42 став 8 во делот „став (7)“ од Законот за прекршоците („Службен весник на Репуб¬лика Северна Македонија“ бр. 96/2019 и 253/2023).
Образложение
I
Игорчо Точев од Скопје, до Уставниот суд поднесе иницијатива за оценување на уставноста на член 42 став 8 во делот „став (7)“ од Законот за прекршоците („Службен весник на Република Северна Македонија“ бр. 96/2019 и 253/2023), како спротивен на член 8 став 1 алинеја 3 од Уставот на Република Северна Македонија.
Во наводите од иницијативата се наведува дека во Законот за прекршоците член 42 став 8 упатува на соодветна примена на член 26 став 7.
Но, со измените на Законот за прекршоците („Службен весник на Репуб¬лика Северна Македонија“ бр.253/2023) извршено е номотехничко поместување на ставовите на член 26, така што став 7 станува став 8.
При ваква состојба, според подносителот може да дојде до забуна во примената на одредбата, како од страна на оние кои треба да ја применуваат, така и од страна на оние на кои се однесува.
Поради сето горенаведено, подносителот на иницијативата предлага Судот да поведе постапка за оценување на уставноста на оспорениот член 42 став 8 во делот „став (7)“ од Законот за прекршоците („Службен весник на Репуб¬лика Северна Македонија“ бр.96/2019 и 253/2023), по што истиот да се укине како спротивен на Уставот.
II
На седницата Судот утврди дека во оспорениот член 42 став 8 во делот „став (7)“ од Законот за прекршоците („Службен весник на Република Северна Македонија“ бр.96/2019 и 253/2023) се предвидува дека рокот на застареност од член 26 став (7) од овој закон почнува да тече откако истекол рокот од последната рата за исплата на глобата.
III
Според член 110 алинеја 1 од Уставот на Република Северна Македонија, Уставниот суд на Република Северна Македонија, одлучува за согласноста на законите со Уставот.
Согласно со член 28 алинеја 1 од Деловникот на Уставниот суд на Република Северна Македонија, Уставниот суд ќе ја отфрли иницијативата ако не е надлежен да одлучува за барањето.
Од наводите во иницијативата произлегува дека подносителот на иницијативата ја оспорува уставноста на член 42 став (8) во делот „став (7)“ од Законот за прекршоците („Службен весник на Репуб¬лика Северна Македонија“ бр.96/2019 и 253/2023) со образложение дека истиот упатува на примена на член 26 став (7) од истиот закон, кој што со член 2 став 3 од Законот за изменување и дополнување на Законот за прекршоците („Службен весник на Република Северна Македонија“ бр. 253/2023) е поместен, така што став 7 станал став 8.
Од анализата на горенаведените одредби од Законот произлегува дека станува збор за технички пропуст и истиот е сторен во моментот кога со член 2 став 3 од Законот за изменување и дополнување на Законот за прекршоците, ставот 7 од член 26 од Законот за прекршоците е поместен и станал став 8, и при ваква ситуација врз основа на уставно утврдените надлежности законодавецот бил должен да интервенира и во член 42 став (8) во делот „став (7)“ од Законот за прекршоците, со цел меѓусебно усогласување на одредбите на Законот.
Oд увидот на содржината на оспорената одредба јасно произлегува дека во конкретниот случај станува збор за технички пропуст од номотехничка природа, кој со системско толкување на целините на законските одредби е лесно воочлив, поради што не може да се доведе во прашање уставноста на оспорената одредба со принципот на владеењето на правото.
При ваква состојба, Судот оцени дека се исполнети условите од член 28 алинеја 1 од Деловникот на Уставниот суд за отфрлање на иницијативата бидејќи наводите на подносителот на иницијативата се сведуваат на барање за постапување на Уставниот суд, за прашање за кое надлежен е законодавниот орган кој ги креира, изменува и дополнува законите кои ги донесува.
IV
Врз основа на наведеното, Судот одлучи како во диспозитивот на ова решение.
ПРЕТСЕДАТЕЛ
на Уставниот суд на Република Северна Македонија,
д-р Дарко Костадиновски
* * *
Gjykata Kushtetuese e
Republikës së Maqedonisë së Veriut
U.nr.209/2023
Shkup, 03.07.2024
Gjykata Kushtetuese e Republikës së Maqedonisë së Veriut, në përbërje të dr. Darko Kostadinovski, kryetar i Gjykatës dhe gjykatësve Naser Ajdari, mr. Tatjana Vasiq – Bozaxhieva, dr. Jadranka Daboviq – Anastasovska, Elizabeta Dukovska, dr. Osman Kadriu, Dobrilla Kacarska, dr. Ana Pavllovska – Daneva dhe mr. Fatmir Skender, në bazë të nenit 110 të Kushtetutës së Republikës së Maqedonisë së Veriut, nenit 28 alineja 1 dhe nenit 71 të Aktit të Gjykatës Kushtetuese të Republikës së Maqedonisë së Veriut (“Gazeta Zyrtare e Republikës së Maqedonisë” nr. 70/1992 dhe “Gazeta Zyrtare e Republikës së Maqedonisë së Veriut” nr.202/2019, 256/2020 dhe 65/2021), në seancën e mbajtur më 3 korrik 2024, miratoi
A K T V E N D I M
HIDHET POSHTË iniciativa për inicimin e procedurës për vlerësimin e kushtetutshmërisë së nenit 42 paragrafit 8 në pjesën “paragrafi (7)” të Ligjit për Kundërvajtje (“Gazeta Zyrtare e Republikës së Maqedonisë së Veriut” nr. 96/2019 dhe 253/2023).
Arsyetim
I
Igorço Toçev nga Shkupi ka paraqitur iniciativë në Gjykatën Kushtetuese për vlerësimin e kushtetutshmërisë së nenit 42 paragrafit 8, në pjesën “paragrafi (7)” i Ligjit për Kundërvajtje (“Gazeta Zyrtare e Republikës së Maqedonisë së Veriut” nr. 96/2019 dhe 253/2023), në kundërshtim me nenin 1 paragrafin 8 alinenë 3 të Kushtetutës së Republikës së Maqedonisë së Veriut.
Në iniciativë thuhet se neni 42 paragrafi 8 i Ligjit për Kundërvajtje i referohet zbatimit përkatës të nenit 26 paragrafit 7.
Mirëpo, me ndryshimet në Ligjin për Kundërvajtje (“Gazeta Zyrtare e Republikës së Maqedonisë së Veriut” nr. 253/2023), është bërë zhvendosja nomoteknike e paragrafëve të nenit 26, në mënyrë që paragrafi 7 të bëhet paragrafi 8.
Në këtë situatë, sipas parashtruesit, mund të lindë konfuzion në zbatimin e dispozitës, si nga ata që duhet ta zbatojnë atë, ashtu edhe nga ata për të cilët zbatohet.
Për shkak të të gjitha sa më sipër, parashtruesi i iniciativës propozon që Gjykata të inicojë procedurë për vlerësimin e kushtetutshmërisë së nenit 42 paragrafi 8 në pjesën “paragrafi (7)” të Ligjit për Kundërvajtje (“Gazeta Zyrtare e Republikës së Maqedonisë së Veriut” nr. 96/2019 dhe 253/2023) me ç’rast i njëjti do të shfuqizohet si në kundërshtim me Kushtetutën.
II
Në seancë, Gjykata konstatoi se neni 42 paragrafi 8 në pjesën “paragrafi (7)” të Ligjit për Kundërvajtje (“Gazeta Zyrtare e Republikës së Maqedonisë së Veriut” nr. 96/2019 dhe 253/2023) parasheh se afati i parashkrimit nga neni 26 paragrafi (7) për afatin e fundit të pagesës së gjobës ka filluar pas afatit të fundit të gjobës.
III
Sipas nenit 110 alineja 1 e Kushtetutës së Republikës së Maqedonisë së Veriut, Gjykata Kushtetuese e Republikës së Maqedonisë së Veriut vendos për pajtueshmërinë e ligjeve me Kushtetutën.
Në pajtim me nenin 28 alinenë 1 të Rregullores së Gjykatës Kushtetuese të Republikës së Maqedonisë së Veriut, Gjykata Kushtetuese do ta refuzojë iniciativën nëse nuk është kompetente për të vendosur për kërkesën.
Nga pretendimet në iniciativë, del se iniciatori i iniciativës e konteston kushtetutshmërinë e nenit 42 paragrafit (8) në pjesën “paragrafi (7)” të Ligjit për Kundërvajtje (“Gazeta Zyrtare e Republikës së Maqedonisë së Veriut” nr. 96/2019 dhe 253/2023) me arsyetimin se i njëjti jep udhëzime për zbatimin e nenit 26 paragrafi (7) të këtij ligji, i cili me nenin 2 paragrafin 3 të Ligjit për Ndryshimin dhe Plotësimin e Ligjit për Kundërvajtje (“Gazeta Zyrtare e Republikës së Maqedonisë së Veriut” nr. 253/2023), është zhvendosur kështu që paragrafi 7 është bërë paragrafi 8.
Nga analiza e dispozitave të mësipërme të Ligjit, rezulton se ky është një lëshim teknik dhe është kryer në momentin kur me nenin 2 paragrafin 3 të Ligjit për ndryshimin dhe plotësimin e Ligjit për Kundërvajtje, paragrafi 7 i nenit 26 të Ligjit për Kundërvajtje është zhvendosur dhe është bërë paragrafi 8 dhe gjatë një situate të tillë në bazë të kompetencave të përcaktuara kushtetuese ligjvënësi ka qenë i obliguar të intervenojë edhe në nenin 42 paragrafin (8) në pjesën “paragrafi (7)” i Ligjit për Kundërvajtje, me qëllim të harmonizimit të ndërsjellë të dispozitave të Ligjit.
Nga shqyrtimi i përmbajtjes së dispozitës së kontestuar, rezulton qartë se në rastin konkret bëhet fjalë për një lëshim teknik të karakterit nomoteknik, i cili vërehet lehtësisht me interpretimin sistematik të tërësisë së dispozitave ligjore, prandaj nuk mund të vihet në dyshim kushtetutshmëria e dispozitës së kontestuar me parimin e sundimit të së drejtës.
Në këtë situatë, Gjykata vlerësoi se janë plotësuar kushtet e nenit 28 paragrafi 1 i Rregullores së Gjykatës Kushtetuese për hedhjen poshtë të iniciativës pasi pretendimet e parashtruesit të iniciativës reduktohen në kërkesë për veprim të Gjykatës Kushtetuese, për një çështje për të cilën është kompetent organi ligjvënës që i krijon, ndryshon dhe plotëson ligjet që i miraton.
IV
Në bazë të lartpërmendurës Gjykata, vendosi si në dispozitivin e këtij aktvendimi.
KRYETAR
i Gjykatës Kushtetuese të Republikës së Maqedonisë së Veriut,
dr. Darko Kostadinovski